Missieblog Oeganda Kagadi 2026
Voorbereiding, 28 jan 2026
Op 28 januari zijn we met het hele team naar Oeganda gevlogen voor onze exploratieve medische missie in Kagadi. De extra tijd voorafgaand aan de missie hebben we goed besteed, zowel aan teambuilding als noodzakelijke voorbereiding.
Tijdens deze missie zullen we voor het eerst ook testen op sikkelcel, maar het verkrijgen van de testen was een ware uitdaging. Uiteindelijk zijn twee missieleden met een grote hoeveelheid cash zelf de testen gaan ophalen in Kampala bij apotheker Helen. Dit was nog een hele onderneming; live locaties moesten gedeeld worden om überhaupt te weten waar de testen opgehaald konden worden. Op lokatie aangekomen bleken de testen er nog niet te zijn. Uiteindelijk werden deze gebracht per boda boda 🛵🛵. De teamleden hebben ze veilig naar Entebbe meegenomen.
Op zaterdag reden we richting Kagadi. Een 6 uur durende rit waar genoten werd van het uitzicht. Onverwachts stonden we voor de Masasa Medical Center Mukibati, de plek waar we gaan checken. We kregen een rondleiding door de mooie kliniek in wording. Niet alleen wij waren nieuwsgierig, maar ook veel kinderen waren nieuwsgierig. We werden op de voet gevolgd door een influencer; een iets ouder meisje volgde ons nauwlettend met haar telefoon. Na een korte rit kwamen we aan bij ons hotel waar we de rest van de week zullen verblijven. Hier zijn we gelijk aan de slag gegaan met de medicatie. De medicatie was wel een shock, er was veel geleverd maar ook voor volwassenen. We zijn de rest van de middag bezig geweest met de apotheek voorbereiding.
Op zondag waren we uitgenodigd voor de kerkdienst van father Masasa. Hij stond erop dat hij ons persoonlijk kwam ophalen dus dit werden 3 ritten op en neer voor hem. De kerkdienst begon hierdoor iets later, maar de tijd werd ingevuld door veel zingen en dansen. Wat een mooie warme gemeenschap. We werden tijdens de dienst ook warm verwelkomd en we stelden ons even kort voor. Na de kerkdienst werden we getrakteerd op een lokale lunch met onder andere plantaan, casave brood, rijst, kip en fruit. Terug in het hotel gingen we door met de voorbereidingen van onze eerste checkdag. We zijn er klaar voor, maar het zijn wel hele basale omstandigheden. We zijn benieuwd naar morgen. Aan de sfeer zal het niet liggen.
Maandag 2 feb 2026
Jaaa vandaag is het zover! Checkdag 1 van de missie. De dag begon vroeg, om 6:45 werden we verwacht aan het ontbijt. Bij de kliniek moest er nog veel gedaan worden dus we wilden er vroeg bij zijn. Om 7:15 zou de eerste groep vertrekken naar de Masasa kliniek. Helaas werd dit verlaat naar 8:15, ja we worden steeds flexibeler. Eenmaal op locatie was het de vraag of de tent voor schaduw op stond en gelukkig was die al deels af. Snel werd een tweede erbij gezet, de stations gereed gemaakt, nurses en studenten ingelicht en de inschrijfformulieren werden geprint. Na een voorbereiding van zo’n drie kwartier konden we nu echt aan de slag. Wat had iedereen er veel zin in!
We zagen vandaag opvallend veel gehandicapte kinderen en kinderen met andere serieuze aandoeningen. Dit was voor velen een shock, maar wat fijn dat deze kinderen toch zijn gekomen. Ondanks veel beperkingen bij deze kinderen was er vaak liefde in overvloed vanuit de ouders, dit deed zo veel goed! We moesten allemaal nog wat opstarten en de weg vinden, het is immers een exploratieve missie. Maar het zou MCC niet zijn als deze medische carrousel overal gewoon werkt. Na een tijdje liep het gewoon en wat vervulde iedereen zijn taak goed zeg! De lunch was erg verlaat dus om 14:30 konden we wat eten, we hadden trek. Dit was wederom lokaal en erg lekker. Rond 16:00 zijn we gaan afbouwen en richting het hotel vertrokken. Eenmaal terug hielden we onze evaluatie en werden de tassen voor de volgende dag weer ingepakt. Na een heerlijk diner en nog andere taken die vervuld moesten worden is het tijd om naar bed te gaan. Een enorme geslaagde eerste checkdag!
Dinsdag 3 feb 2026
Vanmorgen kwam het busje op tijd, maar de grootte van de bus viel tegen. Gelukkig is ons team zowel letterlijk als figuurlijk flexibel; we pasten er met z’n allen in. Na een vlotte opbouw was de eerste hobbel die we moesten nemen het aantal vertalers wat erg beperkt was. Ons motto was “gewoon beginnen en het verschil maken voor de kinderen”.
Wat hebben we, net zoals gisteren, weer ontzettend veel kinderen gezien die gehandicapt zijn of een andere ernstig aandoening hadden. We waren met z’n allen verbaasd over een jongetje die lopend binnen kwam met een Hb van 3,1 bij een sikkelcelcrisis. Het vinden van een ziekenhuis waar hij een bloedtransfusie zou kunnen krijgen was uitdagend. De lokale ondersteuning en samenwerking is ook nog uitdagend en kent nog wat obstakels. We lijken vooral als team zelf de sociale kaart te moeten maken. Verkeerde formulieren worden geprint maar ook daar passen we als team een mouw aan.
We zien steeds meer kinderen met sikkelcelziekte en wat ons hoopvol stemt dat veel van de ouders goed zijn voorgelicht en ook deelnemen aan een programma voor sikkelcelziekte. Wat een van de hoogtepunten van vandaag was is dat Masasa overweegt om een programma voor kinderen met cerebral palsy te gaan opzetten. Fijn dat we dit zaadje in ieder geval geplant lijken te hebben. De lokale kinderen dragen ook hun steentje bij en bemannen het tandenpoetsstation.
Als team merken we op dat de mensen introvert zijn en dat zelfs de kinderen moeilijk tot spelen uit te lokken zijn. Gelukkig brengen we toch regelmatig een lach op het gezicht van een kind. Hoe mooi is het dat een vader nadat hij had gevraagd waar we vandaan komen zegt “It is a small country but with beautiful people”. We sluiten de dag als team met een glimlach af.
Woensdag 4 feb 2026
Vanochtend stond tot onze verbazing de buschauffeur vijf minuten te vroeg op ons te wachten, iets wat we nog niet eerder hebben gezien hier. Misschien lag het aan de opmerking van een van de missieleden dat we met 11 vrouwen zijn en je niet wilt weten wat gebeurd als die moeten wachten. Of het werkte of niet, de chauffeur was in ieder geval op tijd. Fijn om zo de dag te beginnen. Op locatie gaan we direct aan de slag met de stations opbouwen.
Station 1 is de registratie. Hier worden de belangrijkste persoonsgegevens opgeschreven. Meten en wegen is station 2. Ook meten we voor kids onder de twee jaar de hoofdomtrek. Bij station 3 doen we een bloedtest voor bloedarmoede. Daarna door naar station 4 waar de kids worden onderzocht door onze artsen. En zo nodig naar station 5 voor medicatie. Bij station 6 krijgen de kids nog uitleg over tandenpoetsen en handen wassen en als cadeautje een tandenborstel mee naar huis. Veel blije gezichten aan het einde van de carousel.
Vandaag kwamen de kinderen druppelsgewijs binnen. Mogelijk had dit te maken met een verkiezingsdag of door het feit dat velen dachten dat het alleen voor zieke kinderen was. Dit verklaart ook waarom we de eerste dagen zoveel zieke kinderen zagen. We hopen op wat meer kinderen morgen. Het voordeel was wel dat we vandaag op tijd in het hotel waren en eerder konden beginnen met de avondklussen. Vandaag zagen we wel bijzondere dingen zoals meer gelach, kinderen die beter gekleed waren en zelfs een drieling. We kijken uit naar morgen!
Donderdag 5 feb 2026
Wow wat een opkomst vandaag, niet normaal, maar eigenlijk was dit de eerste echte checkdag! Wat zijn wij blij dat er zo’n groot verschil is met gisteren. Wederom kwamen de kinderen erg verspreid binnen op een aantal uitzonderingen na als er groepen met +10 kinderen kwamen en 1 verzorger. Wat fijn dat we lekker hard konden doorwerken.
Vandaag weer veel kinderen die er goed gekleed uitzagen. Wel opvallend waren de hogere hoeveelheid kinderen met bloedarmoede. Wat ook opvallend veel voorkomt hier vanaf de leeftijd van ongeveer 8 jaar is een maagzweer op basis van een bacterie. Dit zien we in Nederland niet op deze leeftijd. Dit hebben we echt opgezocht in de literatuur om deze diagnose niet te missen. Aan het begin van de week zagen we veel verdenkingen van syfilis. Dit is een geslachtsziekte die overgedragen kan worden van moeder op kind. Zodra er enige wondjes zijn, worden moeders bang dat het kind syfilis heeft. Gelukkig hebben we dit vandaag weten te corrigeren door in duidelijke taal uit te leggen dat dit met andere kenmerken gepaard gaat en niet alleen wondjes.
Iedereen heeft hard kunnen doorwerken op ieder station. Het voelde vandaag veel meer alsof we het samen deden, samen met de lokale community hier. Teamwork waar iedereen een lach op z’n gezicht van kreeg. Samen lunchen zat er vandaag voor het eerst niet in, dit gaf dan ook de hogere hoeveelheid kinderen aan. Met een plotselinge harde regenbui, en daardoor lagere temperaturen was het veel aangenamer werken vandaag. Voldaan sloten we dansend de dag af.
Onderweg naar het hotel werd ons busje aangehouden door de verkeerspolitie. De vrouw was niet blij met onze chauffeur vanwege de manier waarop hij ons transporteerde (het aantal). Toen wij aangaven juist heel blij te zijn met de chauffeur was het gelijk goed en konden we doorrijden. Op dit moment is er bij ons hotel een grote drukte vanwege de lokale verkiezingsuitslag. De winnende partij viert hier z’n overwinning met veel muziek, toespraken en volume. De hoeveelheid motors is indrukwekkend. Naast dit feest is er nog een verjaardagsfeest vanavond, wie weet waar we eindigen maar voorlopig werken we hard door.
Vrijdag 6 feb 2026
Dit was alweer de laatste checkdag. We begonnen weer met goede zin en volle moed. De leuke verassing was dat de door ons bestelde rolstoelen al geleverd waren. Vol trots toonde Masasa de rolstoel, echter bleek dit de verkeerde te zijn. De andere rolstoelen, juiste, zijn wel al geleverd.
Gezamenlijk zijn we de dag opgestart met een aantal wachtende mensen en een gebed van Masasa. In het begin druppelde de mensen rustig binnen, maar rond 10:30 kwam de stroom echt op gang. Volgens een van de vrijwilligers kwam dit door de ‘koude’ temperaturen van 23 graden. Vanaf 11:00 zijn wij non-stop bezig geweest. Rond 13:30 moesten we al een stop op de registratie zetten vanwege de hoeveelheid kinderen die we al gezien en de planning. De missieleiding heeft de zieke kinderen uit de rij wachtenden nog toegelaten. De andere kinderen kregen wel een tandenborstel mee naar huis.
Vandaag weer veel armoede voorbij zien komen. Veel kinderen met lintwormen en schimmelinfecties. We zagen vandaag ook nog bijzondere aandoeningen zoals hartafwijkingen, waarbij een meisje trommelstokvingers had. De toppen van de vingers zijn dan verdikt en de nagel staat bol als teken van te weinig zuurstof in het bloed. Verder zagen we twee kinderen met het syndroom van Down, dit hadden we nog niet eerder gezien. Ook meer positieve malaria testen, fijn dat we de mogelijkheid hebben om dit te testen. Rond 16:00 sloten we af. Kort hierna volgde een hevige hagel- en regenbui. Volgens Masasa een teken van dankbaarheid van God voor onze missie. De echte afsluiting was in de kerk met muziek. Onze organisatorisch missieleider reikte de certificaten uit aan alle lokale vrijwilligers. Dit werd gevolgd door een dansfeestje met veel blije kinderen.
We sloten met een voldaan gevoel af. Om 17:30 terug naar het hotel met de eindevaluatie van MCC. We stonden met elkaar stil bij de hoogtepunten en dieptepunten. Een ding was duidelijk: we hadden een top team!
