Na een ochtend sorteren, creëren van overzicht, tandenborstels tellen en medicatie ordenen etc, werden we gastvrij ontvangen door de vrouwen van de Twala community. Al zingend en dansend kwamen ze ons tegemoet en werden we verwelkomd in hun gemeenschap. De Twala cultural women group, bestaat uit 203 vrouwen van de Maasai gemeenten.

De doelstelling van deze community is om de mooie dingen van de Maasai cultuur te behouden en de vrouwen van de gemeenschap in hun kracht te zetten. Zo streven zij naar economische zelfstandigheid, educatieve mogelijkheden voor kinderen, tegengaan van kindhuwelijk en vrouwenbesnijdenis. En dit alles onder de bezielende leiding van Rosemary met haar gulle, aanstekelijke lach en sterke persoonlijkheid.

We voelen ons erg welkom in deze gemeenschap en vinden het fijn dat we dit als uitvalsbasis hebben voor deze missie. Tot slot kregen we nog de mogelijkheid om handgemaakte souvenirs te kopen en zo hun economische zelfstandigheid te vergroten. En ons een tastbare herinnering te geven aan deze missie.

Morgen de eerste outreach dag, wij hebben hier erg veel zin in! We kijken ernaar uit om aan de slag te gaan. Blijf ons volgen het avontuur van morgen!!

Het volgende station worden de kinderen gezien door de doktoren, die ze grondig nakijken en een behandeling voorschrijven. Daarna krijgen de kinderen en hun moeders gezondheidsvoorlichting, tandenpoetsinstructie (incl. gedoneerde tandenborstel en tandpasta) en oefenen ze met handhygiëne. Tot slot komen de kinderen bij de apotheek en krijgen ze hier de benodigde medicatie en voor de allerarmsten kleding of een knuffelbeest.

Het was een ontzettend leuke dag voor iedereen, hard gewerkt door iedereen en bij terugkomst in Twala werd de administratie nog gedaan bij het kampvuur en de voorraden aangevuld. Op naar dag 2!

Dinsdag 15 sep 2026

De vraag die we vanuit het thuisfront vaak horen is: wat zie je zoal op een dag? Het begon vandaag al met het zien van olifanten langs de weg! Deze werden gespot door onze collega’s van IMPACT. Zij stopten ons om ons te wijzen op olifanten die in de buurt waren. Onder hun begeleiden liepen we een stukje van de weg af om deze imposante dieren te bewonden.

Belangrijk om te benoemen wat we vooral niet zien bij de checks:
Wat ons opvalt bij de checks is dat we in dit gebied weinig sicklecelziekte zien, weinig malaria en weinig HIV. Wat we wel veel zien is ondervoeding, bloedarmoede, huidproblemen (ringwormen), astmatische klachten en toch ook veel kinderen met gaatjes in de tanden. Het is hier werken met beperkte middelen: zo zijn door de vele astmatische klachten onze voorzetkamers op. Gelukkig door onze creatieve vrijwilligers, maken we van waterflesjes geīmproviseerde voorzetkamers om de inhalatiemedicatie in te kunnen nemen, zoals je ziet op de foto.
We zullen je vandaag verder meenemen met twee (van de 138!) kindjes die we vandaag hebben gezien:

Het eerste kindje was 11 jaar en woonde ongeveer 20 minuten lopen van de check locatie. De moeder vertelde dat hij eigenlijk op school nooit goed kon volgen wat er op het bord stond. Daarnaast was buitenspelen met vriendjes lastig, omdat hij te slecht zag. Uiteindelijk hebben we met de Focusspecs, wat een verstelbare bril is waarbij je met een wieltje op de bril de sterkte kan instellen. Ineens kwam er een grijns van oor tot oor! We hadden voor hem de juiste sterkte gevonden en dolgelukkig liet hij ons achter!

Daarnaast kwam er nog een jongen van 10 jaar oud. Hij kon niet horen of zien en werd gedragen door zijn moeder de hele dag. De eerste zes jaar van zijn leven waren er geen klachten, maar de afgelopen jaren was de situatie steeds slechter geworden. Eerst verloor hij zijn zicht, daarna zijn gehoor, kwamen er epileptische insulten en werd zijn spierkracht steeds minder. Ook cognitief ging hij steeds verder achteruit. Uiteindelijk moest hij nu gedragen worden door zijn moeder.

Nu merkte je vooral dat hij niet goed kon slikken en daardoor ondervoed is geraakt. Daarbij had hij nu ook een longontsteking waarschijnlijk uitgelokt door de slikproblematiek. Kortom een hele trieste situatie waarbij wij denken aan een neurodegeneratief ziektebeeld. In deze regio hebben de mensen amper toegang tot gezondheidszorg. Maar dankzij de vele donaties die wij hebben mogen ontvangen gaan wij proberen om via onze partnerorganisatie een rolstoel te regelen zodat de moeder kan worden ontlast.

We hebben nog heel veel andere verhalen te vertellen maar dat komt later!

Want terwijl we hier bij het kampvuur zitten en de blog schrijven, worden we door de rangers gewaarschuwd om naar bed te gaan, want de olifanten zijn dichtbij onze verblijfsplaats. Dus rest ons niets anders dan af te sluiten met de woorden: “En toen kwam er een olifant met een hele lange snuit en die blies dit verhaaltje uit!”

Blijf ons volgen voor het avontuur van morgen!

Woensdag 16 sep 2026

Vandaag was de laatste dag dat we gingen checken in onze uitvalsbasis bij het Maiyanat Youth Centre. En als je zou denken: “Nu zul je toch wel alle kinderen gezien hebben in deze regio?” Nou dan kom je bedrogen uit. Kinderen komen van heinde en verre en lopen soms meerdere uren voordat ze bij onze check locatie zijn. We hebben 128 kinderen vandaag aan de MCC-carrousel kunnen laten deelnemen.

Eén van onze focus punten tijdens het nakijken van een kind,is of ze afgelopen 6 maanden een anti-worm behandeling hebben gehad.

Uit onderzoek is gebleken dat het ontwormen van kinderen op de basisschoolleeftijd, verschillende voordelen heeft voor de ontwikkeling van het kind. Niet alleen lichamelijk maar ook bijvoorbeeld door vermindering van schoolverzuim.

We zijn hier in Laikipia op uitnodiging van onze lokale partner IMPACT. Dit is een organisatie die is opgericht in 2002. Hun missie is: “inheemse volkeren in Kenia in staat stellen hun welzijn, veiligheid en identiteit te waarborgen”. Nu hebben zij MCC benaderd om ook de gezondheid van de Maasai te bevorderen, in het bijzonder de kinderen. Daarom zitten wij hier in Laikipia.

Dit werk is overigen onmogelijk zonder het werk van onze vertalers!! Zo is Peterson echt een onmisbare kracht bij de farmacie. En is Dennis bij het meten en wegen bij elk kind weer nauwkeurig aan het werk. Gregory en Rodah vroegen regelmatig door bij het uitvragen van de medische klachten en werken cultuursensitief. Daarnaast geven zij uitleg waar nodig.

Vanaf morgen gaan we naar een nieuwe lokatie. We zijn benieuwd of er op deze locatie weer een grote opkomst komt van kindjes!

Blijf ons volgen voor het avontuur van morgen!

Vrijdag 18 sep 2026

Vandaag nemen wij je mee met een verhaal dat wordt verteld door Daktari (= dokter) Marieke.

Ook vandaag waren er weer indrukwekkende casussen. Zo was er een meisje van 12. Zij kwam met een wond aan haar bovenarm. Het verhaal achter deze wond is dat zij 4 jaar geleden is gevallen bij het water halen met een ton. Bij deze val heeft ze haar heup flink bezeerd en een open breuk opgelopen aan haar bovenarm. Er was geen hulp om haar naar het ziekenhuis te brengen en moeder was ook niet helemaal adequaat in het zoeken van hulp. In het jaar erop is ze niet naar school gegaan vanwege pijnklachten.

Uiteindelijk is er pas een jaar na de val geld ingezameld door een vrouw uit het dorp, omdat zij de situatie van haar dorpsgenote niet langer kon aanzien waardoor ze wel naar het ziekenhuis kon gaan. Ze is uiteindelijk in het regionale ziekenhuis geopereerd. Daar is een stuk bot verwijderd. Waarschijnlijk was daar al een infectie aan de gang. De rest van de follow-up is nadien niet meer gebeurd, vermoedelijk door geldgebrek. Zij kreeg in het jaar na de operatie antibiotica, omdat de wond niet wilde helen, maar om onduidelijke redenen kon zij de kuur niet afmaken. Vandaag, een jaar later weer, kwam zij met een stinkende bovenarm wond met daarbij ook zichtbare lekkage. En daarbij nog een kleinere wond aan de andere zijde van de arm. Het is een wonder dat dit meisje niet zieker was en niet een ernstige sepsis heeft gekregen. Ze kon de arm nog wel gebruiken en klusjes doen, maar kan niet tillen.

Iedere dag wordt er educatie gegeven over het belang van het eten van een gevarieerde maaltijd, hoe je tanden moet poetsen en hand hygiëne. Kinderen en ouders krijgen poets-instructies en een tandenborstel met tandpasta. We zien veel kinderen met gaatjes en fluorosis (= bruine tand-aanslag door te veel blootstelling aan fluoride). Heel belangrijk om hier ook aandacht aan te besteden.

We hebben vandaag de laatste kleren en knuffels uitgedeeld! Een meisje dat we hebben gezien vandaag straalde van geluk toen zij haar knuffel in handen kreeg. Zij werd circa 7 kilometer gedragen door haar oma naar onze check locatie.

Aan het eind hebben we nog een ceremonie gehad. Hierbij hebben we alle lokale partners bedankt voor het vertalen en ons weg wijsmaken in de lokale cultuur en gebruiken. We hebben heel veel van hen geleerd. Het was een feestelijk afscheid. Dit gaan we morgen nog eens overdoen met de echte afscheidsceremonie, oftewel een traditionele Maasai-avond.

Blijf ons volgen voor het avontuur van morgen. Dan volgt de laatste blog van deze missie!!

Zondag & Maandag 20/21 sep 2026

Jambo!

We zijn alweer aanbeland bij de laatste dagen van onze missie. Wat kijken we terug op een onwijs leuke en gezellige tijd samen! Maar voordat we daar zijn aanbeland, weten wij dat jullie als trouwe lezers zitten te popelen om onze avonturen te horen! Nou ga er maar eens goed voor zitten, want hier komen de laatste 2 dagen in één blog!

Zondagochtend begon de dag al vroeg, want we gingen op safari! Hoewel we veel wildlife dagelijks langs de weg zagen, gingen we ook naar wildlife sanctuary Ol Jogi. Het was even zoeken welke ingang we precies moesten hebben en het gsm-netwerk was niet overal even goed, dus soms even wat meters naar achter, soms wat meters naar voren en uiteindelijk werd de exacte entree achterhaald! Wat leuk is voor jullie om te weten is dat de meeste toiletten hier gaten in de grond zijn en het vaak ontbreekt aan electriciteit hier. Dit betekent dat je dus flink moet kunnen hurken en goed moet kunnen richten. De broekspijpen worden stevig opgerold zodat deze niet op de grond komen en de deur op een kier voor wat licht, met daarvoor een collega als portier! Na de sanitaire stops waren we er klaar voor! Hotsend over het karrenspoor reden we de dieren tegemoet! Na een grote hoeveelheid impala’s en dik dik’s (hertachtigen) besloten we dat we hiervoor niet meer gingen roepen. Wel voor de olifanten, zebra’s, giraffen, apen en vogels.

Aangekomen bij de wildlife rescue, was dit iets anders dan we verwacht hadden, hier zat bijvoorbeeld de enige beer van Oost-Afrika. Een vreemde gewaarwording. Verder kregen we een leuke demonstratie van de speurhonden die worden gebruikt om stropers te detecteren of veedieven. Missieleider Ruth nam de proef op de som en ging samen met een ranger zich verstoppen. Razendsnel werd ze door de speurhond gevonden en veilig bij ons teruggebracht. Daarna hebben we nog olifanten van dichtbij gezien en gingen we naar een prachtige canyon waar we prachtige foto’s hebben gemaakt!

We moesten weer op tijd terug zijn in het kamp, want een aantal van ons hebben besloten om een aantal kinderen te sponsoren voor onderwijs. Onze partner Pamellah van IMPACT selecteert kinderen uit de armste gezinnen en zo kunnen wij hopelijk een steentje bijdragen aan een betere startpositie van deze kinderen. Het is misschien maar een druppel op een gloeiende plaat, maar wij hopen dat dit deze kinderen later uit de armoede kan halen.