Missieblog Oeganda Oyam 2026
Vrijdag 30 oktober 2027
Yes, het is eindelijk zover! De MCC missie naar Oyam in Oeganda kan beginnen. Een groot deel van ons team is op donderdag al aangekomen en de rest sluit de volgende dag ook aan. We verblijven de eerste nacht(en) op een heerlijk plekje; het ViaVia in Entebbe. We starten de dag op met een ontbijt in de tuin van het hotel, terwijl de aapjes boven ons hoofd slingeren. Nadat de magen gevuld zijn, gaan we op weg naar de dichtbijzijnde mall om wat laatste boodschappen te doen voor de missie.
In de middag gaan we met een groot deel van de groep op Shoe Bill tour in het Maramba Swamp. Een busje zet ons af bij een haven, waar we in een gekleurde boot klimmen en het Victoria meer opvaren. We gaan richting het moeras, waar talloze mooie vogels zitten, onder andere de bekende Shoe Bill. Wat is het prachtig hier! Na een paar uur varen en twee keer vast te hebben gezeten in een visnet spotten we de shoe bill, Wauwh wat een enorm beest! Na een uitgebreide fotoshoot keren we terug naar Entebbe en sluiten de dag af met een biertje en heerlijk eten bij ViaVia.
Zaterdag 31 oktober 2027
Het is heerlijk wakker worden vanochtend in ViaVia. Omdat het blijkbaar op de laatste zaterdag van de maand nationale schoonmaakdag is, mag er tot 10u geen verkeer de weg op. We vragen ons onderweg af hoe de wegen er dan vóór deze schoonmaakdag uitzagen, maar dat terzijde 😉.
Voor ons betekent het in ieder geval dat we rustig kunnen opstaan en ontbijten, voordat we op weg gaan naar Lira. In Kampala is het een drukte van belang met overal winkels, kraampjes, vrachtwagens, bussen en boda-boda’s die meerdere mensen en met een beetje geluk (of pech) ook nog een stuk of 20 geslachte kippen vervoeren. Na Kampala wordt het rustiger en rijden we door een supergroen landschap waar volop kleurig vers fruit wordt aangeboden. We stoppen voor een sanitaire pauze en een kopje koffie.
De reis over de Oegandese snelweg vordert gestaag, tot we op een file stuiten, waar geen enkele beweging in lijkt te zitten. Een vriendelijke local leidt ons er via een uitdagende omweg omheen. Deze omweg staat waarschijnlijk niet aangegeven op Google-maps en we begrijpen waarom. De route is op zijn best iets wat voor een onverharde weg door kan gaan, op mindere momenten eerder een soort pad dwars door de maisvelden. Het is wel het mooiste en meest Afrikaanse stuk van onze reis vandaag.
We zien lemen hutjes en langs de weg zwaaiende en springende “Mzungu”-roepende kinderen. Voorbij het begin van de file komen we weer op de verharde weg uit en kort daarna steken we de indrukwekkend kolkende Nijl over. Om 18.15u arriveren we bij Lightforce Lodge, waar we allerhartelijkst ontvangen worden door Gloria, die ons “very very welcome” heet. A
lle teamleden zijn gelukkig meegekomen naar Lira, vier tassen blijken helaas in Entebbe achtergebleven te zijn. Gelukkig overleeft het team deze eerste stressproef met glans. Her en der wordt wat kleding geleend en tandenborstels hebben we gelukkig voldoende. Iris regelt direct dat de ontbrekende tassen morgen per taxi deze kant op komen. Er is een voedzaam maaltje voor ons klaargemaakt. Iedereen is moe van de reis, dus gaan we op tijd naar bed.
